“» Linux” Kategorisi için Arşiv

linux kurulum ve linux anlatımları

Linux serbestçe dağıtılabilen çokgörevli çok kullanıcılı UNIX işletim sistemi türevidir. Linux İnternet üzerinde ilgili ve meraklı birçok kişi tarafından ortak olarak geliştirilmekte olan ve başta IBM-PC uyumlu kişisel bilgisayarlar olmak üzere birçok platformda çalışabilen ve herhangi bir maliyeti olmayan bir işletim sistemidir.

UNIX 70′li yılların ortalarında büyük bilgisayarlar üzerinde çok kullanıcılı bir işletim sistemi olarak geliştirilmiştir. Zaman içerisinde yayılmış ve birçok türevi ortaya çıkmıştır. UNIX ismi UNIX Research Laboratories INC şirketinin tescilli markası olduğundan dolayı birçok şirket aynı temele dayanan işletim sistemleri için değişik isimler kullanagelmişlerdir. Örnek olarak

· Hewlett-Packard; HP-UX

· IBM; AIX

· Sun Microsystems; SunOS

kullanmaktadırlar. Bugün kişisel bilgisayarlardan süper bilgisayarlara kadar bir çok bilgisayar için yazılmış bulunan UNIX türevleri mevcuttur. Ne var ki bu türevlerin çoğu gelişimi belirli bir noktada durmuş ve yüksek fiyatla satılan ticari yazılımlardır.

Linux temel olarak Finlandiya Üniversitesinde öğrenci olan Linus Torvalds ‘ın ve İnternet üzerinde meraklı bir çok yazılımcının katkıları ile geliştirilmiştir. Linux gelişimi açık bir şekilde yapılmaktadır. Bunun anlamı işletim sisteminin her aşaması açık olarak İnternet üzerinde yayınlanmakta dünyanın dört bir yanında kullanıcılar tarafından test edilmekte hataları ve eksiklikleri tesbit edilerek düzeltilmekte ve geliştirilmektedir. Zaman zaman bu deneme aşamaları belirli bir noktada durdurulur ve güvenilir bir işletim sistemi sunulup geliştirme için ayrı bir seriye devam edilir. Geliştirmede yer alan bu açıklık Linux’un en büyük avantajlarından biridir. Gelişimi evrimseldir hatalar anında kullanıcılar tarafından tesbit edilip rapor edilmekte ve birçok kişinin katkısıyla düzeltilmektedir. Bazı işletim sistemi sürümleri saatler içerisinde güncellenebilmektedir.

Linux Andy Tannenbaum tarafından geliştirilmiş olan Minix işletim sisteminden esinlenilmiştir. Linus Torvalds boş zamanlarında Minix’ten daha iyi bir Minix işletim sistemi yaratmak düşüncesiyle 1991 Ağustos sonlarında ilk çalışan Linux çekirdeğini oluşturdu. 5 Ekim 1991 tarihinde 0.02 sürümü Linux ilk defa tanıtıldı. Linus comp.os.minix haber grubuna gönderdiği yazıda yeni bir işletim sistemi geliştirmekte olduğunu ve ilgilenen herkesin yardımını beklediğini yazmıştı. İşletim sisteminin çekirdeği için verilen numaralar kısa sürede bir standart kazandı. a.x.y seklinde belirtilen çekirdek türevlerinde y bulunulan seviyeyi x gelişim aşamasını göstermektedir. Tek sayılı x’ler geliştirme aşamalarını çift sayılı x’ler ise güvenilir Linux çekirdeklerini göstermektedirler. a ise değişik Linux sürümlerini belirtir. Bu yazının hazırlandığı Ocak 1998 içerisinde en son güvenilir (kararlı) Linux çekirdeği 2.0.33 en son gelişim aşamasındaki çekirdek ise 2.1.79′dur.

Linux gerçekten son yıllarda hızlı bir gelişme göstermiş çesitli ülkelerden birçok kullanıcıya erişmiş ve yazılım desteği günden güne artmıştır. Değişik kuruluşlar Linux sistemi ve uygulama yazılımlarını biraraya getirerek dağıtımlar oluşturmuşlar ve kullanımını yaygınlaştırmışlardır.

Comments Yorumlar kapalı

ping : Bu komut uzaktaki bir sistemin calisir durumda olup olmadigini
kontrol etmek icin kullanilir. Basit bir kullanim icin kontrol
etmek istediginiz sistemin host’unu bu komuta arguman olarak
verebilirsiniz.

$ ping localhost
$ ping ftp.redhat.com

Bu komut kullanimi sonucunda ekraninizda belirtmis oldugunuz
host’a yollanan paketlerin istatistigini gorursunuz. Kac paket
yollanmis kaci host tarafindan kabul gormus paket kaybi
orani(%) paketlerin ag uzerinde gecirmis oldugu zaman gibi
bilgiler listelenir. Bilgi almayi durdurmak icin CTRL+C tus
kombinasyonunu kullanabilirsiniz.

$ ping -c 10 localhost

Bu sekil kullanimda ise localhost’a 10 adet icmp paketi
yollanacaktir.

# ping -f localhost

Bu kullanim seklinde ise siz ping islemini CTRL+C ile kesene
kadar hizli bir sekilde host’a flood yapilacaktir. Vermis
oldugumuz -f parametresi sadece super user kullanimina aciktir

ping komutunun bircok kullanim sekli vardir. Bunlar hakkinda
ayrintili bilgi icin man sayfalarina goz atiniz.

Eger ping komutuna ait denemeler yaparsaniz 3 tip sonucla
karsilasabilirsiniz. Bunlardan birincisi belirtmis oldugunuz
host’un ayakta olup olmadigini ogrenmeniz ikincisi host’un
tanimsiz oldugu ve ucuncusu ise ekrana hicbir ileti gelmemesi
durumudur.

$ ping localhost <—– Bu her zaman gecerli bir kullanimdir.

$ ping hebele.lubele.org <—– Bu host tanimli olmayabilir.

Eger ucuncu durum olusmussa host makine icmp echo’larini
ignore ediyor demektir.

finger :

Bu komut ile agimizdaki diger kullanicilar hakkinda bilgi
aliriz. Kullanicilarin sisteme bagli olup olmadiklari posta
alip almadiklarini ogrenebiliriz. Ayrica finger komutu ile bir
kullanicinin kabugunun turunu en son baglanti zamanini ana
dizinlerinin tam yolunu da ogrenebiliriz. Kullanicinin home
dizinindeki .plan dosyasi mevcut ise bu dosyanin icerigini
gorebiliriz. .plan dosyasi kullanicinin diger kullanicilara
gostermek istedigi bilgileri yazdigi dosyadir.

$ finger wulfgar

seklinde kullanilir. finger komutuna birkac parametre
verebiliriz. Bunlardan -s parametresi ile kullanicinin gercek
adi calistigi terminal sistemle son olarak etkilesime
girdiginden beri gecen sure giris zamani ofis konumu ve ofis
telefoun gibi bilgilere ulasabiliyoruz. Genellikle finger
komutunu parametresiz olarak ve sonra -s parametresi ile
kullanmak bize gerekli bilgileri vermektedir. finger komutuna
ait daha ayrintili bilgi icin man sayfalarina goz atiniz.

who :

Sistemle etkilesime giren kullanicilari gosterir. Bu komut
ile sistemdeki kullanicilar listelenir nereden baglandiklari
ve ne kadar sureyle bagli olduklari gosterilir. Karsiniza
bilgilerin ayrinti seviyesini belirtmenizi saglayan ve agda
ya da yerel bir sistemde calismasi gereken birkac parametre
vardir. Bu parametrelerden -q sistemde bulunan kullanicilari
ve toplam kullanici sayisini gosterir.

$ who
$ who -q

who komutunun diger kullanim sekilleri icin “who –help” daha
ayrintili bilgi icin “man who” komutlarini kullaniniz.

host :

Bu komut ile aginiza bagli uzaktaki bir sistemin ag adresi
bilgisine ulasabiliyoruz. Bu bilgi genellikle sistemin IP
adresi alan ismi alan ismi takma adlari ve posta sunucusu
ogelerini icerir. Bu bilgilerin tumu aginizdaki alan ismi
sunucusundan elde edilir. Internet icin bu islem internet
uzerinden baglanabileceginiz tum sistemleri kapsar.

host komutu uzaktaki bir sistemin IP adresini elde etmeniz
icin kullanabileceginiz etkili bir yontemdir. Sistemin IP
adresine sahipseniz host komutunu kullanarak bu sistemin
alan isminin ne oldugunu ogrenebilirsiniz.

$ host The Slackware Linux Project
$ host 212.256.0.9

seklinde kullanilabilir.

telnet :

Ag uzerindeki baska bir sisteme uzaktan erismek icin
kullanilir. Burada soz konusu olan sistem sizin yerel aginiz
olabilecegi gibi internet’e bagli herhangi bir sistem de
olabilir. telnet herhangi bir sisteme sanki kendi
terminalinizden baglaniyormussunuz gibi is gorur.

$ telnet wizard.blizzard.net

gibi bir kullanim ile baglantinizi yapabilirsiniz ya da

$ telnet
telnet> open wizard.blizzard.net
Connected to wizard.blizzard.net
login:

seklinde baglanti kurabilirsiniz. Bu komutlari girdikten sonra
oturum acma asamalari goruntulenir. Bu asamalari atlamak icin

$ telnet wizard.blizzard.net -l wulfgar

seklinde bir komut satiri kullanabilirsiniz. Istenen bir sifre
varsa onu girmelisiniz. Sistem uzerindeki hesabiniza
baglanirsiniz ve herhangi bir komut girebilirsiniz. Linux
uzerinde komut satiri $ olarak UNIX uzerinde ise % olarak
goruntulenecektir. Sistemde isiniz bittigi zaman oturumunuzu
kapatmaniz gerekmektedir. Bunun icin “quit” yaziniz.

telnet’e ait kullanim secenekleri icin “telnet help” daha
ayrintili bilgi icin “man telnet” yaziniz.

Uzak erisim komutlari

Bu komutlar intranet gibi kucuk aglar icin tasarlanmistir. Bunlar
bir sistem uzerinde bulunan bir hesaba baglanmaniza ve bir sistemden
diger bir sisteme dosya kopyalamaniza imkan verirler. Uzak erisim
komutlarinin cogu internet programlarina benzer.

rwho :

Bu komut who ile ayni isi gorur ve aginizda bulunan her bir
sistemde o anda calismakta olan kullanicilari goruntuler.

ruptime :

Bu komut aginizda bulunan her bir sistem hakkinda bilgi verir.
ruptime ile bir sistemin calisir durumda olup olmadigini ne
kadar zamandir calistigini ya da calismadigini sistem
uzerindeki kullanici sayisini ve son 51015 dakikadaki
ortalama sistem yukunu gosterir.

rlogin :

Bu komuta arguman olarak baska bir sistem adini verdiginiz
zaman sizi o sisteme baglar ve oturum acma islemini baslatir.
Buradaki oturum acma islemi biraz farklidir. Bu komut
kullanicidan acilacak oturumun adini istemez. Yerel sistemdeki
kullanici adiniz ile uzak sistemdeki kullanici adinin ayni
oldugunu varsayarak o isimle oturum acar. Eger diger sistemde
farkli bir isimle oturum acacaksaniz;

$ rlogin sistem_adi -l kullanici_adi

seklinde kullanabilirsiniz.

rcp :

Yerel ve uzak sistemler arasinda dosya kopyalama islemleri
yapmaya yarar.

$ rcp wulfgar:linuxdocs docs

Bu komut orneginde wulfgar adli bir sistem uzerindeki
linuxdocs adli dosyayi kendi sistemimize docs adi ile
kopyaliyoruz. Eger dizinleri kopyalayacaksak -r parametresi
ile birlikte kullanmaliyiz. Kendi sistemimizden diger sisteme
bir dizin kopyalamak icin;

$ rcp -r dizin_adi sistem_adi:dizin_adi

seklinde bir kullanim sozkonusu olacaktir.

rsh :

rsh komutu ile diger sistem uzerinde herhangi bir linux
komutunu calistirabilir ve sonuclari kendi sistemimizde
goruntuleyebiliriz.

$ rsh wulfgar chmod +x /bin/bagla

Yukaridaki kullanim seklinde wulfgar adli sistemde
“chmod +x /bin/bagla” komutunu calistirdik.

Onceden belirttigim gibi rsh komutu ile calistirdigimiz
komutlarin ciktilari bizim makinemizde goruntulenecektir.

$ rsh wulfgar ls /home/wulfgar > liste

seklinde bir kullanim sonucunda wulfgar’in ev dizininin
icerigini listeleyen liste adli dosya kendi sistemimizde
olusturulacaktir.

$ rsh wulfgar ls /home/wulfgar | lpr

komutunu kullanirsak wulfgar’in ev dizininin listesi yerel
yazicimiza yollanacaktir.

Eger yonlendirme karakterlerini tirnak (’) isaretleri
icerisine alirsak yonlendirme islemi uzak sistem icin
gecerli olacaktir.

$ rsh wulfgar ls /home/wulfgar ‘|’ lpr

Bu kullanim sekli ile bilgiler uzak sistemin yazicisina
yollanacaktir.

Comments Yorumlar kapalı

Açık kaynaklı olması çekirdek yapı üzerine uygulama geliştirmeyi kolaylaştırmaktadır. Bundan dolayı Linux farklı amaçlar dâhilinde kullanılır. Cep telefonlarında, Cep bilgisayarlarında, Dizüstü bilgisayarlarda, masaüstü bilgisayarlarda ve sunucularda kullanımı yaygındır. Her amaç için farklı bir Linux dağıtımı bulmak mümkündür. Ev kullanıcıları için SUSE, Ubuntu, Mandriva, Pardus gibi dağıtımlar yaygınken; sunucularda Fedora, CentOS, Debian daha yaygın olup ayrıca eğitim için Edubuntu gibi dağıtımlar da bulmak mümkündür.

Comments Yorumlar kapalı

Linux Arabirimleri.

LINUX ARABİRİMLERİ
Linux yüklü (kurulu) bir bilgisayarı açtığınızda; eğer kurulum sırasında LILO kurulmuşsa, bilgisayardaki işletim sistemlerinden birisini seçmeniz gerekecektir. Ardından seçtiğiniz işletim sistemi yüklenir.

Kod:
LILO: LinuxLinux’un seçilmesiyle bilgisayarınıza Linux yüklenecektir.

Linux’e komut vermek için $ ya da # işareti ile başlayan bilgi istemi (prompt) kullanılır. Bu işaretin ardından komutlar yazılır ve ENTER tuşuna basılır.

Kod:
# ls –sgibi.

Linux, komut satırı arabiriminin yanı sıra, X Windows gibi grafik kullanıcı arabirimine sahiptir.

1. KOMUT SATIRI

Komut satırı (command line, command prompt), komutları yazabileceğiniz bir satırdır. Komutların yazılarak işletilmesini sağlar.

Komut satırı kullanımı eskiden beri (DOS, UNIX, vb) işletim sistemlerinde yaygın olarak kullanılan bir ortamdır. Günümüzde hemen her işletim sisteminde komut satırı aracılığıyla yazabileceğiniz komut (hala) vardır.

Genel olarak komut satırı formatı:

Kod:
# komut parametreleriKomutun ardından komutun parametreleri yazılır. Örneğin ls bir komut s ise bir parametredir.

Kod:
# ls –sKomut satırında, kullanılan komutların parametreleri hakkında geniş bilgi için man komutu kullanılır.

Kod:
# man lsYukarıdaki komut sayesinde, ls komutuna ait yardım bilgileri alınır.

2. KDE

K Desktop Environment olarak bilinen bir masaüstü arabirim programıdır. KDE, Windows işletim sistemlerinde yer alan, masaüstü ve grafik arabirim olarak kullanılan programlara benzer.

KDE, sayesinde programları başlatmak, sistem ayarları yapmak ve diğer yönetim işlemlerinin çoğu grafik kullanıcı arabirimi sayesinde kolayca yapılır. KDE’nin diğer arabirim ortamları gibi ana amacı, kullanıcıların işletim sistemini kolayca (fare ile) kullanabilmelerini sağlamaktır. Grafik kullanıcı arabiriminin alternatifi komut satırıdır. Komut satırında işlem yapabilmek için komutları ve parametrelerini bilmek gerekir.

KDE pencereleri, Windows pencereleri gibi belli bir stile sahiptir.

3. GNOME

GNOME (GNU Network Object Model Environment) da KDE gibi kullanıcı arabirimi için araçlar (programlar) topluluğudur. GNOME arabiriminde bir panel ve ekranın alt tarafından da bir görev çubuğu vardır.

Pencere yönetiminde KDE kadar etkili olmayan GNOME özellikle dosya yöneticisi olarak kullanılır. Dosya yöneticileri, bildiğiniz gibi sistemin sabit diskinde yer alan dizin ve dosyaları görüntüler ve üzerinde çeşitli işlemlerin yapılmasını sağlar.

4. X WINDOWS

X WINDOWS SYSTEM X olarak bilinen diğer bir grafik kullanıcı arabirimi de özellikle Windows işletim sistemine benzer kullanıcı arabirimi sağlar.

X WINDOWS ortamında pencere, dosya ve program yöneticileri vardır. Pencere yöneticileri, komut satırı arabirimi yerine Linux işletim sistemi üzerinde pencereleri, menüleri kullanabilme olanağı sunar.

Dosya yöneticileri sistemin sabit diskinde yer alan dizin ve dosyaları yönetmek için grafik kullanıcı arabirimi sağlar.

5. LİNUX İÇİN PENCERE YÖNETİCİLERİ

Bazı pencere yöneticileri:

BlackBox
Enlightenment
AfterStep
WindowMaker
IceWm

Linux üzerinde kabuk (shell) işlemlerini açıklamak.

A. KABUK (SHELL)

Kabuk (shell) işlemleri denince genellikle UNIX işletim sistemlerinde bulunan gelişmiş komut satırı sistemi düşünülür. Onu da size şu size şekilde aktarmak istiyorum: Hepimiz DOS işletim sistemini duymuş ve kullanmışızdır. İşte DOS üzerinde DIR komutu ile yaptığımız işlemler, bu sözü edilen kabuk işlemlerine (komutlarına) karşılık gelmektedir.

Kabuk, Linux işletim sistemini komut satırı arabirimi ile yönetebileceğimiz bir arabirimdir. Kabuk, yalnızca verilen komutları yorumlamak ya da yerine getirmenin yanı sıra gelişmiş ve etkileşimli bir programlama ortamıdır. Yani kullanıcı ve uygulama yönetimi için çeşitli kabuk programları yazılabilir.

Genel olarak komut satırı formatı:

Kod:
# komut parametreleriKomutun ardından komutun parametreleri yazılır. Örneğin ls bir komut s ise bir parametredir.

Kod:
# ls –sKomut satırında, kullanılan komutların parametreleri hakkında geniş bilgi için man komutu kullanılır.

Linux ve UNIX işletim sistemleri üzerinde çalışmak üzere çok sayıda kabuk sistemi vardır. Programcı ya da sistem yöneticisi bunlardan istediğini seçebilir.

Comments Yorumlar kapalı

Genel Amaçlı Komutlar

help
Kabuk komutlarının listesini gösterir. Bu komutların herbiri için help komut_ismi komutu ile yardım alabilirsiniz.

komut_ismi –help
Söz konusu komut ile ilgili yardım iletisi basar (varsa).

man başlık
Sistemdeki kılavuz (man) dosyaları. Bir komut hakkında olabildiği gibi bir dosya ya da bir işlev hakkında da olabilir.

apropos başlık
söz konusu başlıkla ilgisi olan komutların listesi.

ls
O an bulunulan dizinin içeriğini listeler.

ls -al | more
O an bulunulan dizindeki bütün dosyaları gösterir (. ile başlayan gizli dosyaları da) Komut burada more komutuna yönlendirilmiştir, bu sayede çıktının bir ekrandan fazla olması durumunda bir ekranlık çıktıdan sonra devamını göstermek için bir tuşa basmanız gerekir.

cd dizin
dizin dizinine geçilir; dizin verilmezse ev dizinine geçilir.

cp kaynak hedef
Bir yerdeki dosya ya da dizinleri başka bir yere kopyalamak içindir. Unix’lerde genelde bu tür komutlarda her zaman kaynak önce hedef sonra yazılır.

mcopy kaynak hedef
DOS’tan Unix’e ya da tersine (disketi bağlamanız şart değil) bir dosyayı başka bir yere kopyalar. Aynı mantıkta çalışan mdir, mcd, mren, mmove, mdel, mmd, mrd, mformat gibi komutlar da vardır.

ln hedef [isim]
Sözkonusu hedef e sabit bağ oluşturur. Sözkonusu dosyalar iki yerde de var gibi gözükür, herhangibir değişiklik diğerini de etkiler, biri silindiğinde diğeri kalır. Sabit bağların kısıtlamaları, bağ dosyası ile asıl dosyanın aynı dosya sistemi içinde olması gerekliliği ve dizinlerle özel dosyalara sabit bağ verilememesidir.

ln -s hedef [isim]
hedef ‘e bir sembolik bağ dosyası (isim verilmezse hedef ile aynı isimde) oluşturur. Sembolik bağda hedef ‘in nerede bulunacağının bilgisi vardır. Sembolik bağlar dizinler için de kullanılabilir. Tek sorunu hedef silindiğinde bağ bozulmuş olur.

rm dosya …
Verilen dosya ları siler. Sileceğiniz dosyanın sahibi olmanız gerekir.

mkdir dizin
dizin dizinini oluşturur.

rmdir dizin …
Belirtilen dizin ‘ler boşsa silinir.

rm -r dosya …
Dosya ve dizinleri ve dizinlerin içindeki dizinleri ardarda siler. Root olarak kullanırken dikkat edin, çünkü herşeyi silebilirsiniz!.

cat dosya | more
Bir dosyayı sayfa sayfa görüntülemek için kullanılır.

less dosya
Önceki komuta eşdeğerdir, biraz daha fazla özellikleri vardır

vim dosya
Bir metin dosyasını düzenlemek için kullanılır. Aynı türden nano, joe, mcedit gibi metin düzenleyicileri de kullanabilirsiniz, ancak vim ile UTF-8 kodlu metinleri de düzenleyebilirsiniz. Diğerleri bunu yapamaz.

find / -name “dosya”
dosya adlı dosyayı en üst dizinden itibaren aramaya başlar. Dosya ismi, * ve ? gibi arama karakterleri de içerebilir. Örneğin benim sistemimde “fazlames*” dizgesi ile fazlamesai.net.txt ve fazlamesai.org.txt dosyaları bulunuyor.

locate dosyaismi
find gibidir, fakat düzenli olarak oluşturulan bir veritabanına bağlıdır, sistemdeki son değişikliklerden haberi olmayabilir.

touch dosya
dosya isimli dosyanın tarih bilgilerini deşiştirir. Eğer bu dosya yoksa sıfır bayt uzunluğunda oluşturur.

xinit
Pencere yöneticisi olmayan bir X oturumu açar.

startx
Pencere yöneticili bir X oturumu açar. DOS’daki win komutu gibidir.

startx — :1
1 numaralı ekranda X oturumu açar, ilk ekran 0 dır ve komut için öntanımlıdır. Ekranlar arasında <Ctrl><Alt><F7-F8 …> ile geçiş yapabilirsiniz.

xterm
Basit bir X uçbirimi açar. Daha hafif sürümleri (rxvt, aterm, eterm gibi) bulunur ve tercih edilir.

shutdown -h now
Sistemi durdurur. ATX sistemlerde ayrıca makinayı kapatır.

halt
shutdown -h now ile aynıdır. Sistemi durdurur.

reboot
shutdown -r now ile aynıdır. Sistemi yeniden başlatır.

Temel Linux Komutları ve Kısayol Tuşları

Bu bölümde Linux kullanmak için gerekli olan temel komutları ve tuşlara atanmış komutlarını göreceğiz. Bu komutların hepsi konsol dediğimiz metin ekrandan veya X-windows altındaki bir uçbirimden (xterm, rxvt, aterm gibi) çalışmaktadır. Fakat tuş komutlarının bir kısmı konsola özgüdür ve X altında pencere yöneticinize göre farklı hareket etmektedirler.
Tuşlarla ilgili gösterim ve anlamı:

<Ctrl><F1>: Ctrl ve F1 tuşlarına birlikte basılacağını gösterir.

<Ctrl><Alt><Fn> (n=1,…,6)
X oturumundan konsola geçiş için kullanılır. Birçok Linux dağıtımı açılışla birlikte altı standart konsol açar. Bunlar tamamen birbirinden bağımsızdırlar ve eşzamanlı çalışırlar. Yani birinde bir işlem yapılmaya devam ederken bir diğerine geçip başka bir işleme başlayabilirsiniz.

<Ctrl><Alt><F7>
Daha önceden açmış olduğunuz sonra <Ctrl><Alt><F1> ile çıktığınız X oturumuna geri döner. Burada önemli nokta bunun altı konsollu bir sistemde geçerli olmasıdır. Eğer sisteminizde dört konsol varsa büyük ihtimalle bu işin tuşu F7 değil F5 olacaktır.

<Ctrl><Alt><Fn> (n=7,…,12)
n numaralı X oturumuna geçer. Birden fazla X oturumu (sunucusu) açmak mümkün olduğu için bunlar arasında geçiş yapabilirsiniz.

<Tab>
Bir uçbirimde yazmakta olduğunuz komutu tamamlar. Mesela README dosyasını okutmak için more RE yazıp TAB’a basarsanız o anda bulunduğunu dizindeki RE ile başlayan dosyaların listesini görürsünüz, eğer tek dosya varsa satır tamamlanır. Aynı şey komut isimleri için de geçerlidir, bas yazıp TAB’a bastığınızda hemen basename diye komutun tamamlandığını görürsünüz. (Bu işlem çok sayıda komutla eşleşme durumunda bazı uçbirimlerde iki defa TAB tuşuna basmayı gerektirebilir.)

<Yukarı ok>, <Aşağı ok>, <PgUp>, <PgDn>
Daha önceden girilmiş komutlar arasında gidip gelmenizi sağlar. Bu komutları history komutu ile listleyebilirsiniz.

<Shift><PgUp>, <Shift><PgDn>
Uçbirim çıktısını yukarı aşağı kaydırmak için kullanılırlar (ekrandan çıkmış olan yazıları görmek vs.)

<Ctrl><Alt><+>, <Ctrl><Alt><->
X oturumunda bir sonraki ekran çözünürlüğüne geçmenizi sağlar. Kipler /etc/X11/XF86Config dosyasında tanımlanmıştır.

<Ctrl><Alt><BkSpc>
X oturumunu sonlandırır.

<Ctrl><Alt><Del>
Sistemi yeniden başlatmak için kullanılır. Konsoldaki shutdown -r now veya reboot komutu gibi davranır. Makinanın üzerindeki sıfırlama (Reset) tuşuna basmayıp bunu tercih etmeniz gerekir, aksi takdirde ext2 gibi bazı dosya sistemleri sorun çıkarabilir.

<Ctrl><C>
Mevcut komutu durdur. Genelde konsoldaki basit komutlar için kullanılır.

<Ctrl><D>
Eğer sizden girdi kabul eden bir konsol komutundaysanız dosya sonu (EOF) yollar, komut istemindeyseniz sistemden çıkarsınız. O yüzden iki defa basmayın ;-) .

<Ctrl><S>
Uçbirime olan çıkışı durdurur.

<Ctrl><Q>
Uçbirime olan çıkışa devam eder.

<Ctrl><Z>
Çalışmakta olan komutu arka alana gönderir.

<ctrl><X>
Konsolda bir işe yaramaz ama Matrix’de nedense Neo kullanıyordu. Neyse orada da bir işe yaramamıştı, sanırım Neo da Linux kullanıyor ;-) .

<farenin orta tuşu>
Genelde bir başka pencerede seçilmiş bir yazıyı yapıştırmaya yarar. Burada dikkat edilecek nokta Linux altında kopyala/yapıştır işleminin Windows’dan farklı olmasıdır. Bir yazıyı seçerseniz, o seçili olduğu sürece yapıştırılabilir olur (bir kez yapıştırıldıktan sonra defalarca yapıştırılabilir, yeni bir seçime kadar tamponda kalır.). Yani bir kopyala emri vermeniz gerekmez, seçip orta tuşa basmanız yeter, komut satırına yapıştırılmış olur. Konsolda kullanılabilmesi için gpm çalışıyor olmalıdır.

<Shift><Insert>
yapıştırma işlemini klavyeden yapar.

~
Kullanıcının ev dizinini gösterir /home/kullanıcı_adı ile eşanlamlıdır. cd ~/docs komutu ev dizininizin altında docs dizinine gider. Sadece cd komutu ise cd ~ komutuna eşittir ve ev dizininize gider.

. ya da ./
O anda bulunduğunuz dizindeki bir betiği çalıştırırken kullanmak içindir.

/. ya da Slashdot
Internet’deki en sağlam haber sitesine gider ;-) .

cd ..
Bir üst dizine geçer.

exit
Sistemden çıkmanızı sağlar.

reset
Konsol bir şekilde saçma sapan karakterler basıyorsa (genelde çalıştırılabilir bir dosyayı ekrana çıktıladığınızda olur) düzeltmeye yarar.

tty
Bu komutu yazdığınız uçbirimin aygıt dosyasının ismini verir.

Bilgi Edinme Komutları

pwd
Bulunduğunuz dizinin ismini verir.

hostname
Makinanın konak ismini verir.

whoami
Sisteme giriş yaparken yazdığınız kullanıcı isminizi verir.

id [kullanıcı_ismi]
Kullanıcının kullanıcı kimliği, birincil grup kimliği ve üyesi olduğu grupları gösterir.

date
Sistem tarihi göstermek ya da değiştirmek için kullanılır. Tarihin yerele özgü gösterimle basılmasını isterseniz date +%c yazın. Örneğin “tr_TR” yereli için sadece date komutu Prş Eki 23 21:31:06 EEST 2003 basarken date +%c komutu Prş 23 Eki 2003 21:31:19 EEST basar.
date 102321322003 komutu sistem tarihini Prş Eki 23 2100 EEST 2003 yapar. Donanım saatini değiştirmek için setclock komutunu kullanmanız gerekir.

time
Belli bir komutun işlemini bitirmesinin ne kadar süre tuttuğunu gösterir. Örneğin, ir dizinin listelenme süresini time ls ile öğrenebilirsiniz.

who
O an sistemde bulunan kullanıcıların kullanıcı isimlerini, hangi uçbirimlerde çalıştıklarını ve sisteme giriş tarih ve saatlerini gösterir.

finger [kullanıcı_ismi]
Belli bir kullanıcı hakkındaki bilgi verir.

last
Sisteme en son giriş yapmış kullanıcıların bugünden geriye doğru listesi.

history | more
Kabuğa son girdiğiniz komutların listesi. | more sayesinde sayfa sayfa okuyabilirsiniz.

uptime
Makinanın ne kadar süredir açık olduğu bilgisini verir.

ps
Kullanıcının kullandığı uçbirimde çalıştırmakta olduğu komutların ve süreçlerin listesi.

ps -ax | more
Sistemin açılışından beri çalışmakta olan bütün süreçlerin listesi.

top
Temel sistem durumu, çalışmakta olan süüreçler ne kadar bellek/işlemci kullandıkları vs.

uname -a
Sistem hakkında çekirdek sürümünü, işlemci türü gibi bilgiler.

free
Bellek kullanımını gösterir.

df -h
Bağlı sabit disk bölümlerinin doluluk oranlarını gösterir.

du -sk [dizin]
Belirtilen dizin in (belirtilmezse bulunduğunuz dizinin) içeriğinin diskte kapladığı alanın kB cinsinden boyutunu verir.

cat /proc/interrupts
Çekirdek tarafından tanımlanmış sistem kesmelerinin listesi.

cat /proc/version
Linux çekirdeğinin sürüm bilgileri.

cat /proc/filesystems
Çekirdekte tanımlı kullanılabilecek dosya sistemlerinin listesi.

cat /etc/printcap
Yazıcıların düzeni.

lsmod
Yüklü çekirdek modüllerinin listesi.
set, declare, export
Üçü de kabukta tanımlı ortam değişkenlerinin listesini verir. Tümünü (miras alınanlar dahil) sadece declare verir.

echo $PATH
PATH ortam değişkeninin değerini gösterir. PATH, kullanıcı tarafından çalıştırılabilecek yazılımların aranacakları yerleri kabuğa bildirmek için kullanılır.

dmesg | more
Sistem açılışından itibaren çekirdek tarafından üretilen iletiler. Bu iletiler /proc/kmsg dosyasında bulunur ve dmesg komutu sadece tampondaki son iletileri gösterir.

Dosya Sıkıştırma ve Açma Komutları

gzip -9 dosya
Belirtilen dosya yı en iyi şekilde sıkıştırır ve dosya.gz haline getirir.

bzip2 dosya
Belirtilen dosya yı en iyi şekilde sıkıştırır ve dosya.bz2 haline getirir. Çoğunlukla gzip’den daha iyi sıkıştırır.

gunzip dosya.gz
gzip ile sıkıştırılmış dosya.gz dosyasını dosya olarak açar.

bunzip2 dosya.bz2
bzip2 ile sıkıştırılmış dosya.bz2 dosyasını dosya olarak açar.

tar -xvf arsiv.tar
İsmi arsiv.tar gibi belirtilen (sıkıştırılmamış) arşiv dosyasını bulunulan dizine açar.

tar -zxvf arsiv.tar.gz
İsmi arsiv.tar.gz gibi belirtilen sıkıştırılmış arşiv dosyasını bulunulan dizine açar. Dosya uzantısı .tar.gz olan dosyalardan başka .tgz olan dosyaları da açar.

tar -zxvf arsiv.tar.gz -C dizin
Sıkıştırılmış arşiv dosyasını belirtilen dizine açar.

tar -jxvf arsiv.tar.bz2 -C dizin
Bzip2 ile sıkıştırılmış arşiv dosyasını belirtilen dizin e açar. (Eski sürümlerde -Ixvf kullanılırdı.)

tar -zcvf arsiv.tar.gz dizin1 dizin2 … dosya1 dosya2 …
Belirtilen dizin ve/veya dosya ları arsiv.tar dosyası haline getirir ve ardından gzip ile sıkıştırıp arsiv.tar.gz haline getirir.

unzip arsiv.zip -d dizin
arsiv.zip zip arşivini belirtilen dizin e açar.

unarj e arsiv.arj
arsiv.arj arj arşivini açar.

uudecode -o hedef kaynak
uuencode ile kodlanmış (genelde eposta ekleri) dosyayı açar.

Comments Yorumlar kapalı